( 57 ) ص 184 س 5 ، « و شيركوه . . . در هفتم ربيع الآخر سنهء اربع و ستّين و خمسمائة بقاهره رسيد » ، اين اصحّ روايات است در تاريخ ورود شيركوه بقاهره و مطابق است با روايت ابو شامهء مقدّسى در كتاب الرّوضتين ج 1 ص 156 و روايت ابن خلّكان در ترجمهء حال صلاح الدّين ايّوبى ج 2 ص 559 ، - و بقولى ديگر ورود وى بقاهره در ربيع الأوّل يا در هفتم جمادى الآخرة از سنهء مذكوره بوده ( ابن خلّكان در همان موضع و نيز در ترجمهء حال « شيركوه » و ابن الأثير در حوادث سنهء 564 ) ، و ظاهرا كلمهء « جمادى الآخرة » در اين روايت اخير سهو نسّاخ يا طغيان قلم است از خود مؤلّف بجاى « ربيع الآخر » چه قتل شاور بتصريح خود ابن الأثير در همان موضع در هفدهم ربيع الآخر بوده و از خارج مسلّم و اجماعى مورّخين است كه قتل شاور بعد از ورود شيركوه بقاهره بوده است نه قبل از آن ، ( 58 ) ص 184 س 15 ، « و كان ذلك [ اى قتل شاور ] فى السّابع عشر من ربيع الآخر سنة اربع و ستّين و خمسمائة » ، كذا فى نسخة ح ، و همين فقط صواب و مطابق با اقوال جمهور مورّخين است از قبيل ابن الأثير در حوادث همين سال 564 و ابن خلّكان در ترجمهء حال شاور « 1 » ج 1 ص 237 و در ترجمهء حال صلاح الدّين ايّوبى 2 : 560 و خطط مقريزى ج 2 ص 175 ، - ولى ساير نسخ جهانگشا در اين مورد « سابع ربيع الآخر » دارند و آن بدون شبهه غلط فاحش و كلمهء « عشر » قطعا از بين افتاده است چه علاوه بر مخالفت آن با اقوال جمهور مورّخين از روى قياس و عادت و ظواهر امور نيز صحّت اين تاريخ تقريبا غيرممكن است چه ورود اسد الدّين شيركوه بقاهره بتصريح خود مؤلّف در چند سطر قبل

--> ( 1 ) ابن خلّكان در همين موضع در خصوص تاريخ قتل شاور روايتى ديگر نيز نقل كرده و آن هجدهم ربيع الآخر است يعنى با تفاوت يك روز با روايت مشهور ،